Zwierzęta łowne

Bażant (Phasianus colchicus) — najpiękniejszy ptak polskich pól, ikona klasycznego polowania z wyżłem. Gatunek introdukowany w XIX wieku, dziś najpopularniejszy ptak łowny w Polsce. Polowania na bażanty z wyżłem stojącym to esencja polskiej kynologii myśliwskiej.

Borsuk (Meles meles) to drapieżny ssak z rodziny łasicowatych — krępy, masywny zwierzak z charakterystycznym pasiastym pyskiem (3 czarne pasy na białym tle). W Polsce zamieszkuje całe terytorium kraju (populacja ok. 35-50 tys. sztuk), żyjąc w wielopokoleniowych klanach rodzinnych w rozbudowanych norach do 4 m głębokości. Polowanie dozwolone od 1 września do 30 listopada. Jeden z najbardziej fascynujących, ale niedocenianych gatunków polskiej zwierzyny łownej.

Cietrzew (Lyrurus tetrix) — jeden z najpiękniejszych ptaków polskiej przyrody. Niegdyś łowny i pospolity w całym kraju, dziś jeden z najbardziej zagrożonych gatunków Polski. Objęty ochroną ścisłą od 1995 roku. Tokowanie cietrzewi należy do najbardziej spektakularnych zjawisk natury.

Daniel (Dama dama) — drugi co do popularności jeleniowaty w Polsce, z charakterystycznym łopatowatym porożem. Gatunek introdukowany do Europy w średniowieczu, dziś najsilniejszy na Pomorzu i w Wielkopolsce. Klasyk polowania w parkach łowieckich i lasach mieszanych.

Najbardziej kontrowersyjny gatunek polskiej zwierzyny grubej. Inteligentny, silny, kluczowy element przyrody — i jednocześnie wyzwanie w obliczu epidemii ASF.

Największy ssak łowny polskich lasów. Symbol puszczy, którego rykowisko należy do najbardziej widowiskowych zjawisk w polskiej przyrodzie.

Jenot (Nyctereutes procyonoides) — drapieżnik z rodziny psowatych, gatunek INWAZYJNY pochodzący z Dalekiego Wschodu. Do Polski dotarł w latach 50. XX wieku ze Związku Radzieckiego. Dziś jeden z głównych zagrożeń dla rodzimej fauny ptasiej. Polowanie przez cały rok — bez okresu ochronnego.

Kaczka krzyżówka (Anas platyrhynchos) to największa i najpospolitsza polska kaczka — najbardziej rozpoznawalny ptak wodny na świecie. Występuje na wszystkich polskich zbiornikach wodnych: od dzikich jezior Mazur, przez wiślane łachy, po fontanny w miejskich parkach. Polska populacja: ~250-300 tysięcy par lęgowych. Sezon polowań: 15 sierpnia - 21 grudnia. Samiec w szacie godowej z charakterystyczną zieloną głową i białą obrożą — jeden z najpiękniejszych ptaków polskiej fauny. Od krzyżówki pochodzą wszystkie kaczki domowe.

Kuropatwa (Perdix perdix) — rodzimy ptak polskich pól, symbol agrarnej Polski. Niegdyś jeden z najpospolitszych ptaków łownych Europy, dziś gatunek w głębokim kryzysie populacyjnym — spadek o około 90% w ciągu 50 lat. Sezon polowań skrócony do zaledwie 40 dni.

Najbardziej rozpowszechniony drapieżnik Polski. Inteligentny, wszechstronny, kluczowy w gospodarce łowieckiej drobną zwierzyną — i jednocześnie bohater niezliczonych legend, bajek i tradycji.

Łoś (Alces alces) — największy ssak polskiej fauny, król moczarów i bagiennych olsów. Byki dorastają do 800 kg, łopaty potężniejsze niż u jelenia. Gatunek pod moratorium ochronnym od 2001 roku — w Polsce nie podlega odstrzałowi. Symbol Biebrzy, Polesia, Kampinosu i wschodniej Polski.

Ryś euroazjatycki (Lynx lynx) to największy europejski dziki kot — jedyny duży drapieżnik z rodziny kotowatych w polskiej faunie. W Polsce żyje około 280-300 osobników w dwóch izolowanych populacjach: karpackiej (Bieszczady, Beskidy, Pogórze) i nizinnej (Puszcza Białowieska, Augustowska, Knyszyńska, Borecka). Pod ochroną ścisłą od 1995 r. Samotny, terytorialny, doskonały myśliwy z zasadzki — pokonuje ofiary 3x większe od siebie. Krytycznie niska populacja, zagrożona fragmentacją siedlisk i kolizjami drogowymi.

Najliczniejszy ssak łowny Polski. Smukła, ostrożna, wszechobecna — od głuchych puszcz po podmiejskie zagajniki.

Wilk (Canis lupus) — największy drapieżnik polskiej fauny, przywódca puszczańskiego ekosystemu. Gatunek pod ochroną ścisłą od 1998 roku, jeden z największych sukcesów polskiej ochrony przyrody — populacja wzrosła z 100 do 3500 sztuk w 50 lat. Symbol polskich Karpat, Bieszczad, Roztocza i Puszczy Białowieskiej.

Zając szarak (Lepus europaeus) — niegdyś najpospolitsza zwierzyna polskich pól, ikona literatury i tradycji łowieckiej. Dziś gatunek w głębokim kryzysie populacyjnym, choć formalnie wciąż łowny. Polowanie z chartami i gończymi to klasyk polskiej kultury łowieckiej.