Zwierzyna gruba
Zwierzyna gruba to największe ssaki łowne Polski. Należą do niej jeleniowate (jeleń, daniel, sarna, łoś — pod stałą ochroną), dziki oraz muflony. Charakteryzują się znaczną masą ciała, długim cyklem rozrodczym i wysoką wartością trofealną.
Daniel
Dama damaDaniel (Dama dama) — drugi co do popularności jeleniowaty w Polsce, z charakterystycznym łopatowatym porożem. Gatunek introdukowany do Europy w średniowieczu, dziś najsilniejszy na Pomorzu i w Wielkopolsce. Klasyk polowania w parkach łowieckich i lasach mieszanych.
Dzik europejski
Sus scrofaNajbardziej kontrowersyjny gatunek polskiej zwierzyny grubej. Inteligentny, silny, kluczowy element przyrody — i jednocześnie wyzwanie w obliczu epidemii ASF.
Jeleń szlachetny
Cervus elaphusNajwiększy ssak łowny polskich lasów. Symbol puszczy, którego rykowisko należy do najbardziej widowiskowych zjawisk w polskiej przyrodzie.
Łoś
Alces alcesŁoś (Alces alces) — największy ssak polskiej fauny, król moczarów i bagiennych olsów. Byki dorastają do 800 kg, łopaty potężniejsze niż u jelenia. Gatunek pod moratorium ochronnym od 2001 roku — w Polsce nie podlega odstrzałowi. Symbol Biebrzy, Polesia, Kampinosu i wschodniej Polski.
Sarna europejska
Capreolus capreolusNajliczniejszy ssak łowny Polski. Smukła, ostrożna, wszechobecna — od głuchych puszcz po podmiejskie zagajniki.