cd.Wilk

Po obowiazkowej odprawie,przypomnieniu zasad bezpieczeństwa,na prostym dukcie,przy dobrej widoczności jeden z uczestników mjr D.oddaje strzał po linii do sadzącychprzed naganką sarn.Sarny wynoszą się zmiotu całe i zdrowe,ale pada ugodzony breneką ,pod prawą pachę kol.Wilk.Breneka przechodzi przez całą klatkę piersiową ocierając się o worek osierdziowy,aby straciwsy impet utkwić pom iędzy swetrem a "panterką".Tylko nadzwyczajnej przytomności umysłu i błyskawicznych decyzjach kol.ppłk Mikołajka,rannego przewieziono do najbliżsego szpitala a powiadomiony w między czasie Komendant 109 Wojskowego Szpitala Klinicznego w Szczecinie,przysyła zespół operacyjny który ratuje od śmierci tego wspaniałego człowieka.- Sądy wymierzyły sprawcy odpowiednie kary.Zdzisek poluje do dziś, ale w kole na polowaniu zbiorowym nie strzela się już do kóz, a z szacunku do Wilka nie wspomin się o tym strasznym wypadku w jego obecności.To nazby bolesnne.Dzisiaj po 38 latach od tego wypadku, na kominku u Zdziska,pośród wielu pamiątek z polowań stoi- ku przestrodze-oprawna w srebro breneka a owa kapliczka św.Huberta w Waniorowie jest jakby Votum dla naszego patrona za uratowanie życia Wilkowi.

autor: gwintowka